Özgün Araştırma

Anestezi Yoğun Bakım Ünitesinde Takip ve Tedavi Edilen Travma Hastaların Retrospektif Değerlendirilmesi

10.4274/tybd.galenos.2018.82905

  • Esma Adıyaman
  • Murat Emre Tokur
  • Zehra Mermi Bal
  • Ali Necati Gökmen
  • Uğur Koca

Gönderim Tarihi: 16.11.2017 Kabul Tarihi: 24.12.2018 J Turk Soc Intens Care 0;0(0):0-0 [e-Pub]

Amaç:

Yoğun bakım üniteleri, potansiyel olarak yaşamı tehdit eden hastalıklarla uğraşan multidisipliner yapılardır. Yoğun bakım ünitelerinde tedavi edilen hastaların bir kısmını travma hastaları oluşturmaktadır. Çalışmada yoğun bakım ünitemizde tedavi ve takip ettiğimiz travma hastalarındaki mortalite ve morbidite nedenlerini irdelemeyi amaçladık.

Gereç ve Yöntem:

Ocak 2014-Ocak 2016 tarihleri arasında Anestezi Yoğun Bakım Ünitesi’nde yatan travma tanılı hastaların verileri retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Hastaların yaş, cinsiyet, eşlik eden hastalık, travma etyolojisi, klinik tanıları, APACHE II ve RTS, ISS skorları, mekanik ventilasyonda ve yoğun bakım ünitesinde kalış süreleri, hastanede kalış süreleri, mortalite oranları, yoğun bakımdan çıkış şekilleri ve çıkış GKS, izlem süresince hemodiyaliz gereksinimleri, yoğun bakıma kabulden sonraki ilk 48 saat içinde enteral beslenme durumu ve yoğun bakıma girişteki laktat düzeyleri değerlendirildi.

Bulgular:

Yoğun bakım ünitemizde belirtilen süre içinde toplam 954 hastanın tedavisi yapılmış olup travma tanısıyla toplam 106 hasta (%11,1) takip edilmiştir. 28 ve 90 günlük mortalitelere bakıldığında kaybedilen hastalarda giriş laktat düzeyleri, mekanik ventilatörde kalma süreleri ve APACHE II skorları yaşayan hastalarınkine göre anlamlı düzeyde daha fazla bulundu (p<0,05). 28 ve 90 günlük mortaliteler ele alındığında yaşayan hastaların Revize Edilmiş Travma Skorları kaybedilen hastalara göre anlamlı daha yüksek bulundu (p<0,01). Kaybedilen hastalar yaşayanlara göre daha yaşlı iken, bu fark sadece 90 günlük mortalitede anlamlıydı (p=0,03). Hastaların İlk 48 saat içinde erken enteral beslenme başlananlarda, laktat ≤ 2 olan hastalarda, APACHE II skoru 20 ve altı olan hastalarda hem 28 günlük mortalite hem 90 günlük mortalite istatiksel olarak anlamlı daha düşük bulundu.

Sonuç:

Travma hastalarının yoğun bakıma kabulü sırasında yüksek laktat, APACHE II ve düşük RTS düzeyi mortaliteyi arttırmaktadır. Mortalitenin düşürülmesi açısından mekanik ventilasyonda kalış süresinin mümkün olduğunca kısaltılması hedeflenmelidir.

Anahtar Kelimeler: Travma, yoğun bakım, mortalite